ordonnateur

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. geschiedenis, beroep (geschiedenis) (beroep) ambtenaar die in Nederlands-Indië de bevoegdheid had tot het afgeven van ordonnantiën van betaling

Etymologie

* van ordonneren

Verwante woorden

ordonnansordonnansenordonnansofficierordonnansofficierenordonnantieordonnantiesordonnantiënordonneerdeordonneerdenordonneertordonnerenordovicium
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek