Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

orthograaf

mannelijk (de)/ˌɔrtoˈɣraf/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde (taalkunde) iemand die correcte spelling en schrijfwijze bestudeert
    Tot voor kort is aangenomen dat de lange rij van auteurs over de spelling van het Nederlands werd geopend door Joos Lambrecht, wiens Nederlandsche Spellijnghe in 1550 is verschenen. De Gentse orthograaf blijkt echter niet de eerste te zijn geweest: rond twintig jaar eerder kopieerde een zekere Christiaen van Varenbraken, een schoolmeester die vermoedelijk in het uiterste zuiden van het taalgebied (Frans-Vlaanderen?) werkzaam is geweest, een tweetal leerboekjes - één in proza en één op rijm - over het spellen, ‘de princhepaelste conste van allen consten, want het is tbeginsel ende tfondament van alle leeringhe’.

Etymologie

*terugvorming uit orthografie

Vertalingen

Engelsorthographer
Fransorthographeur