overhand

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈovərˌhɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

de meeste invloed, de meeste macht hebben
Hij had de gehele wedstrijd de overhand.

* In de betekenis van ‘grootste macht’ voor het eerst aangetroffen in 1285

Engelsupper hand

Fransavantage

DuitsOberhand

Spaansprevaleciente, dominante

Zweedsöverhand