paander
mannelijk (de)/ˈpandər/
Wat is de betekenis van paander?
paander betekent: tenen korf of mand
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- tenen korf of mand
- (Drenthe) iemand die een openbare verkoping leidt
Voorbeelden van "paander" in een zin
- Aan de voeten heeft ze klompen en onder de arm een metalen paander of boodschappenkorf.
- Het wild werd na de oudejaarsdrijfjacht bij opbod verkocht door paander Jans Schepers.
Etymologie
*[2]: iemand die iets in pand heeft.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek