paleontologie

vrouwelijk (de)/ˌpaleˌjɔntoloˈɣi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. wetenschap (wetenschap) aardkunde die gericht is op de bestudering van fossielen
    Hij studeert paleontologie in Groningen.
    Ook het afgeven op schedelmeters is een misser. Die zijn onmisbaar bij de paleontologie en de forensische antropologie.

Etymologie

*van "paléontologie", geschreven als "palæontologie" door de 19e-eeuwse Franse zoöloog voor het eerst gebruikt in het nummer uit januari 1822 van zijn tijdschrift , gevormd uit "παλαιός" (palaiós) "oud", "ὄντος" (ontos) "van het zijnde" en (-logía) "studie, wetenschap"; in het Nederlands op te vatten als afgeleid van ontologie , in de betekenis van ‘bestudering van fossielen’ aangetroffen vanaf 1847

Vertalingen

Engelspaleontology
Franspaléontologie
DuitsPaläontologie
Spaanspaleontología

Verwante woorden

paleerdepaleispaleisachtigpaleisachtigepaleisarchitectuurpaleiscomplexpaleisjepaleisjespaleiskapelpaleismurenpaleismuurpaleispark
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek