pan

mannelijk/vrouwelijk (de)/pɑn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

kookkunst (kookkunst) keukengereedschap om in te koken of braden
Pogue floot een oude countryhit en Goldie verslond drie pannen pasta en praatte met volle mond aan één stuk door.
Het afwaswater werd tijdens het eten op het vuur verwarmd waarmee ik na de maaltijd de aangekoekte pannen schoon schrobde.
dakpan

* Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘ketel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240

Engelspan, casserole, cooking pot

Franspoêle

DuitsPfanne

Spaansolla, sartén, cacerola

Portugeescaçarola

Russischсковорода

Japansフライパン, furaiban

Poolspatelnia

Zweedspanna