pantoffel

mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een comfortabel soort schoeisel bedoeld om in huis te gedragen te worden
Het dienstmeisje gaf me een paar pantoffels toen ik mijn schoenen had uitgetrokken en bracht me naar de salon, want nu heette het salon en niet woonkamer.

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘huisschoen’ voor het eerst aangetroffen in 1492

Engelsslipper

Franspantoufle

Spaansbabucha, chinela, zapatilla

Italiaanspantofola

Turksterlik, pantufla