parallel

mannelijk/vrouwelijk (de)/parɑˈlɛl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. astronomie, aardrijkskunde (astronomie) (aardrijkskunde) een cirkel op het aardoppervlak waarop alle punten met gelijke geografische breedte (noord of zuid) liggen, breedtecirkel
    De Kreeftskeerkring is een bekende parallel op het noorderlijk halfrond
  2. wiskunde (wiskunde) lijn die of vlak dat evenwijdig loopt met een andere lijn of een ander vlak
  3. iets dat grote overeenkomst met iets anders heeft
  4. een traject dat vanuit een gegeven startpunt uitkomt op hetzelfde eindpunt b.v parallelschakeling, parallelweg

Etymologie

*afgeleid van het Griekse 'allḗlois' (elkaar)

Vertalingen

Engelsline of latitude, parallel
Fransparallèle, parallèle
DuitsBreitenkreis, parallel
Spaansparalelo