pardaf

(…) op een avond zat ik te lezen en plotseling, pardaf, een bliksemschicht samen met een heel harde donderslag, en daarna niets meer.

Eén twéé! zei Ivo... en we trokken. De molen helde, draaide halvelinge rond, klaaide... en met ne pardaf en 'n gekraak van de andere wereld, lag hij juiste waar we hem hebben wilden.

Als waanzinnig sprong Ward toe, recht naar den gendarm die, vóór de brigadier het had kunnen beletten, gerekt en gestrekt in 't gras lag. Een zware pardaf en de kevie viel, met kromgekraakte wijmen, en half-ingeduwd van 't machtige geweld, op den grond en de groote, schoone, dikke gendarm lag er nevens, half bewusteloos.