penthouse

onzijdig (het)/ˈpɛnthɑus/

Wat is de betekenis van penthouse?

penthouse betekent: (bouwkunde) appartement op de bovenste verdieping van een gebouw

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. bouwkunde (bouwkunde) appartement op de bovenste verdieping van een gebouw

Betekenis en uitleg van penthouse

Een penthouse is een luxe appartement dat zich meestal op de bovenste verdieping van een hoog gebouw bevindt. Het staat vaak bekend om zijn ruime terrassen, panoramisch uitzicht en hoogwaardige afwerking, waardoor het een gewilde woonruimte is voor de elite.

Het woord 'penthouse' wordt vaak gebruikt in de context van luxe woningen en vastgoed. Je komt het tegen in advertenties voor exclusieve appartementen en bij vastgoedmakelaars die zich richten op welgestelde klanten. Een penthouse kan ook een statusuitdrukking zijn, omdat het vaak geassocieerd wordt met rijkdom en een bepaald levensstijl.

Voorbeelden

  • Na jarenlang sparen kon hij eindelijk zijn droompenthouse met uitzicht op de stad kopen.
  • De makelaar toonde trots het penthouse met een enorm dakterras en moderne voorzieningen.
  • Bij speciale gelegenheden nodigt ze vrienden uit in haar penthouse, waar ze samen genieten van de zonsondergang.

Woordoorsprong

Het woord 'penthouse' is afgeleid van het Engelse 'pent', wat 'overkapping' betekent, en verwijst naar de constructieve elementen die het gebouw ondersteunen. Het heeft zijn oorsprong in de 19e eeuw, toen het vaak werd gebruikt om bijgebouwen of aanbouwen aan te duiden.

Veelgestelde vragen over penthouse

Wat is de betekenis van penthouse?

penthouse betekent: (bouwkunde) appartement op de bovenste verdieping van een gebouw

Welk woordgeslacht heeft penthouse?

penthouse is een onzijdig (het).

Etymologie

* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘dakwoning’ voor het eerst aangetroffen in 1984