Pentateuch

mannelijk (de)/ˈpɛntatøx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

religie (religie) benaming voor de vijf eerste boeken van de Bijbel
Met de wetgever wordt Mozes - die de Pentateuch zou hebben geschreven - bedoeld.

Etymologie

*via Latijn "Pentateuchus" van "πεντάτευχος" (pentáteuchos)

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek