Pentateuch
mannelijk (de)/ˈpɛntatøx/
Wat is de betekenis van Pentateuch?
Pentateuch betekent: (religie) benaming voor de vijf eerste boeken van de Bijbel
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (religie) benaming voor de vijf eerste boeken van de Bijbel
Voorbeelden van "Pentateuch" in een zin
- Met de wetgever wordt Mozes - die de Pentateuch zou hebben geschreven - bedoeld.
Etymologie
*via Latijn "Pentateuchus" van "πεντάτευχος" (pentáteuchos)
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek