pletter

mannelijk (de)/ˈplɛtər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die plet
  2. voorwerp waarmee men kan pletten
zelfstandig naamwoord
  1. figuurlijk (figuurlijk) iets wat helemaal verpletterd is (alleen in de vorm "te pletter")
  2. iets wat helemaal kapot is (te pletter vallen)
    Toen hij het kopje liet vallen viel het te pletter op de straat 10 meter later.
  3. toestand waarin alle belangstelling verdwenen is
    De hangjongeren vervelen zich te pletter nu de schoolvakantie is begonnen.
  4. toestand waarin men alle moed verliest
    Ik schrok me te pletter toen ik hoorde van het vreselijke ongeluk.

Etymologie

*[B] van "pletteren"

Verwante woorden

pletpletbaarpletbarepletbordpletenplethamerplethamerspletmolenpletmolenspletperspletrolpletrollen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek