Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
prepositief
mannelijk (de)/preposi'tif/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (grammatica) een naamval die enkel na een voorzetsel voorkomt in talen als Russisch en PasjtoeDe Russische prepositief stamt voor een deel van de locatief af.
Etymologie
*afgeleid van prepositie
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek