proeftijd

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een periode waarin men iets of iemand kan uitproberen
Na een proeftijd van een maand krijgt hij een vaste baan.
juridisch (juridisch) een periode waarin men bij het plegen van een strafbaar feit de voorwaardelijke straf alsnog krijg opgelegd
Hij kreeg een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden met een proeftijd van 2 jaar.

Engelsprobation

Franspériode d'essai

DuitsProbezeit

Spaansperíodo de prueba