providentie

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de eigenschap van God dat hij alles kan voorzien en heeft voorzien
    Ook de Plato van de negentiende eeuw, Alexis de Tocqueville (1805-1859), heeft gewaarschuwd voor de schaduwzijden van gelijkheid. Als aristocraat accepteerde hij de moderne, democratische samenleving. Hij geloofde ook dat die samenleving de uitkomst van Gods providentie was en dat die samenleving rechtvaardiger was omdat zij een einde maakte aan de oneerlijke standsongelijkheid uit de voorafgaande periode van het Ancien Régime. NRC Bart Jan Spruyt 2 juli 2011
  2. God zelf

Etymologie

*Uit Latij providentia of uit (o) het Frans providence