raadgeving

vrouwelijk (de)/ˈratxevɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een al of niet dwingende aanbeveling om iets te doen of te laten
Het negatief bindend studieadvies is een dwingende raadgeving aan een student om te stoppen met de studie.
Het gedicht flakkert uit in de dwaze raadgeving van een maartse haas. En dat blijkt een uitstekende intro voor de achtentwintig volgende verzen. De dichter is filosofisch geschoold, maar speelse associatie is hem liever dan lijnrechte logica. NRC Arie van den Berg 7 oktober 2016

* van raadgeven