rangschikken
Betekenis
werkwoord
- (ov) een bepaalde volgorde in iets aanbrengenDe postzegelverzamelaar rangschikte zijn nieuwe aanwinsten naar jaar van uitgifte.
Etymologie
* In de betekenis van ‘indelen in groepen’ voor het eerst aangetroffen in 1785
Vertalingen
Engelsorder, arrange, classify
Fransranger, classer
Duitsordnen
Spaansclasificar, ordenar
Poolsporządkować, klasyfikować
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek