rebel

mannelijk (de)/rəˈbɛl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die tegen het gevestigde gezag in opstand komt
Op Sri Lanka zijn de rebellen van de Tamiltijgers verslagen.

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘opstandeling’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1530

Vertalingen

Engelsrebel

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek