opstandeling
mannelijk (de)/xxxx/
Wat is de betekenis van opstandeling?
opstandeling betekent: (politiek) iemand die zich gewapenderhand verzet tegen het heersende gezag
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (politiek) iemand die zich gewapenderhand verzet tegen het heersende gezag
Voorbeelden van "opstandeling" in een zin
- De opstandelingen kregen het zwaar te verduren.
Veelgestelde vragen over opstandeling
Wat is de betekenis van opstandeling?
opstandeling betekent: (politiek) iemand die zich gewapenderhand verzet tegen het heersende gezag
Welk woordgeslacht heeft opstandeling?
opstandeling is een mannelijk (de).
Wat zijn synoniemen van opstandeling?
Synoniemen van opstandeling zijn: rebel.
Hoe gebruik je opstandeling in een zin?
Voorbeeld: “De opstandelingen kregen het zwaar te verduren.”
Etymologie
*afgeleid van opstand
Vertalingen
Engelsrebeller, rebel
DuitsAufständischer, Aufständische
Spaansrebelde, sublevado, insurrecto
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek