reflector

mannelijk (de)/rəˈflɛktɔr/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. natuurkunde, optica (natuurkunde), (optica) voorwerp bestemd om geluid of elektromagnetische straling zoals licht terug te kaatsen
    Er zit geen reflector achter op je fiets.
    Door een reflector en een reeks van directoren is een yagi-antenne richtinggevoelig.
    Op sommige voertuigen, zoals aanhangers, zijn bepaalde reflectoren verplicht.

Etymologie

*van modern Latijn "reflector", afgeleid van "reflectere" "terugbuigen"

Vertalingen

Engelsreflector
Fransréflecteur
DuitsReflektor
Spaansreflector
Turksreflektör