relatief

onzijdig (het)/ˌrelaˈtif/

Wat is de betekenis van relatief?

relatief betekent: (taalkunde) betrekkelijk voornaamwoord

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde (taalkunde) betrekkelijk voornaamwoord

Betekenis en uitleg van relatief

Het woord 'relatief' verwijst naar iets dat afhankelijk is van een bepaalde context of vergelijking. Het betekent dat iets niet absoluut is, maar vooral betekenis krijgt in relatie tot iets anders.

Je gebruikt 'relatief' vaak om aan te geven dat een bepaalde eigenschap of waarde niet op zichzelf staat, maar juist in verband met andere elementen. Bijvoorbeeld, iets kan relatief groot zijn in vergelijking met iets anders dat kleiner is. Dit woord komt vaak voor in discussies over maatstaven, zoals in wetenschappen of filosofie, waar perspectief een belangrijke rol speelt.

Voorbeelden

  • De prijs van deze auto is relatief hoog vergeleken met andere modellen in dezelfde klasse.
  • Zijn prestaties waren relatief goed, vooral gezien de omstandigheden waaronder hij moest werken.
  • In relatieve zin is een uurtje wachten vaak niet zo lang, maar in de hitte kan het als een eeuwigheid voelen.

Woordoorsprong

Het woord 'relatief' is afgeleid van het Latijnse 'relativus', dat 'betrekking hebbend op' betekent, en is gerelateerd aan het werkwoord 'referre', wat 'terugbrengen' of 'verwijzen' betekent.

Veelgestelde vragen over relatief

Wat is de betekenis van relatief?

relatief betekent: (taalkunde) betrekkelijk voornaamwoord

Welk woordgeslacht heeft relatief?

relatief is een onzijdig (het).

Etymologie

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘in verband met, betrekking hebbend op’ voor het eerst aangetroffen in 1598

Vertalingen

Engelsrelative
Fransrelativement
Duitsrelativ
Spaansrelativo
Italiaansrelativo