reuzel
mannelijk (de)/ˈrøzəl/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (voeding) verkregen door uitsmelting van varkensvetreuzel werd dikwijls door mijnwerkers gebruikt als broodbeleg
Etymologie
* (erfwoord): Middelnederlands rōsel, rēsel, ontwikkeld uit Oergermaans *rusila- ‘vet’, verkleineringsvorm uit *rus- (waaruit Deens ros ‘snipper, afval’, Noors dial. ros, rys ‘visschub’, rus ‘dunne schil’), bij Indo-Europees *reus- ‘puin’, waartoe ook Servo-Kroatisch rȕšiti ‘verwoesten; stukscheuren’ en Tochaars A räsw-, B räss- ‘afscheuren, uitrukken’ behoren. Evenals Oudsaksisch rusal ‘stuk vet’, Oudengels rysel ‘vet, reuzel’ en Fries ri(e)zel ‘reuzel’.
Vertalingen
Engelslard
Franssaindoux
DuitsSchmalz
Spaansmanteca de cerdo
Italiaansstrutto
Portugeesbanha
Russischсма́лец
Chinees豬油
Japans豚脂, ラード
Koreaans라드
Poolssmalec
Zweedsister
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek