roeping

vrouwelijk (de)/'rupɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een taak waarvoor een persoon zich verplicht voelt, vaak met religieuze invloed
De roeping van moeder Theresa was er al op jonge leeftijd.

Etymologie

* van roepen .

Vertalingen

Engelsvocation

Fransvocation

DuitsBerufung

Spaansvocación

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek