roeping
Wat is de betekenis van roeping?
roeping betekent: een taak waarvoor een persoon zich verplicht voelt, vaak met religieuze invloed
Betekenis
- een taak waarvoor een persoon zich verplicht voelt, vaak met religieuze invloed
Voorbeelden van "roeping" in een zin
- De roeping van moeder Theresa was er al op jonge leeftijd.
Betekenis en uitleg van roeping
Een roeping is het gevoel of besef dat je een bepaald werk of levenspad echt voor jou bedoeld is. Het gaat vaak om iets waar je met hart en ziel voor gaat, alsof het jouw persoonlijke missie is.
Je gebruikt het woord 'roeping' vooral als je praat over werk of een taak die je diep van binnen voelt te moeten doen, zoals een beroep of een levensdoel. Het heeft een emotionele en vaak duurzame lading, anders dan zomaar een baan of hobby. Mensen spreken bijvoorbeeld van een roeping als ze zich sterk verbonden voelen met zorg, kunst of een ander vakgebied waar ze in uitblinken en voldoening uit halen.
Voorbeelden
- Hij voelde al sinds zijn jeugd een roeping om dokter te worden en mensen te helpen.
- Na jaren van twijfelen vond ze eindelijk haar roeping als docent op een basisschool.
- Voor hem was schrijven geen werk, maar een roeping die hij met passie volgde.
Woordoorsprong
Het woord 'roeping' komt van het werkwoord 'roepen', wat betekent dat iemand wordt opgeroepen of aangesproken. Het verwijst naar het idee dat iemand als het ware wordt geroepen om een bepaalde taak of rol te vervullen.
Veelgestelde vragen over roeping
Wat is de betekenis van roeping?
roeping betekent: een taak waarvoor een persoon zich verplicht voelt, vaak met religieuze invloed
Welk woordgeslacht heeft roeping?
roeping is een vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je roeping in een zin?
Voorbeeld: “De roeping van moeder Theresa was er al op jonge leeftijd.”
Etymologie
* van roepen .