roest

onzijdig (het)/rust/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

metallurgie (m) of (n) (metallurgie) een rood- of bruingele bedekking aan de oppervlakte van ijzer die ontstaat door aantasting door de zuurstof van de lucht
Hij was de roest aan het wegpoetsen toen ik thuiskwam.
steeltjeszwammen (steeltjeszwammen) (m) benaming voor schimmels uit de klasse
Roesten veroorzaken ziekten bij planten; deze schimmels tasten het blad aan en komen onder andere voor op granen, gras en prei.
(m) een roestkleur
Deze vogel heeft te veel roest op de vleugels.
(m) een rustplek voor hoenders, een kippenhok
De hoenders gingen op den roest.
jachttaal (jachttaal) (m) het nachtleger van vliegend wild, met name van kraaiachtigen
Er zijn een aantal roesten in deze streek, waar je roeken kunt aantreffen.
jachttaal (jachttaal) (m) uitwerpselen van met name patrijzen bij hoopjes, bij de gulplaats

*[6]: Waarschijnlijk afgeleid van [4].

Oude liefde roest niet — Stoett-1393 [http://www.dbnl.org/tekst/stoe002nede01_01 www.dbnl.org]
Rust roest — wanneer je niets doet gaat je vermogen achteruit

Engelsrust, rust, roost

Fransrouille

DuitsRost

Spaansóxido, herrumbre, moho

Italiaansruggine

Portugeesferrugem

Russischржавчина

Chinees銹, 锈

Japans錆

Arabischصدأ

Poolsrdza

Zweedsrost