romanticus

mannelijk (de)/roˈmɑntiˌkʏs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. kunstenaar die de romantische stijl aanhangt
    Barend Cornelis Koekoek is een echte romanticus.
  2. iemand die romantisch is in zijn denken, voelen en handelen
    de romanticus maakte heftige en lange liefdesgedichten, hij had een echt overstromend gemoed.

Etymologie

*afleiding van romantiek

Verwante woorden

RomaRoma'sRomaansRomaanseRomainRomainsRomanRomanaRomana'sromanceromancenromances
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek