ronken

/ˈrɔŋkə(n)/

Betekenis

werkwoord

het maken van een aanhoudend geluid dat het midden houdt tussen zoemen en sputteren
Die auto verderop staat al de halve dag te ronken.
bovengenoemd geluid produceren tijdens het slapen
Hij ligt wel erg hard te ronken.
diep slapen
Tijdens dat lawaai vannacht heb jij gewoon liggen ronken hè?

* In de betekenis van ‘snorren’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1220

Engelsthrob, snore, sleep like a log

Fransronfler, ronfler, dormir à poings fermés

Duitsbrummen, schnarchen, ratzen