ruïne

vrouwelijk (de)/ryˈwinə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een zeer vervallen gebouw
Deze ruïne is alles wat er van van het vroegere kasteel rest.

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bouwval’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350

Engelsruin

Fransruine

DuitsRuine

Spaansruina

Italiaansdiruto, rovina

Portugeesruína

Russischруина, развалина

Chinees毀滅, 毁灭

Japans破壊

Koreaans붕괴

Arabischخراب

Zweedsruin

Deensruin