ruïne
Wat is de betekenis van ruïne?
ruïne betekent: een zeer vervallen gebouw
Betekenis
- een zeer vervallen gebouw
Voorbeelden van "ruïne" in een zin
- Deze ruïne is alles wat er van van het vroegere kasteel rest.
Betekenis en uitleg van ruïne
Een ruïne is een overblijfsel van een gebouw dat in verval is geraakt, vaak door verwoesting of verwaarlozing. Het kan gaan om een oud kasteel, tempel of zelfs een woonhuis dat niet meer bewoond wordt.
Het woord 'ruïne' wordt vaak gebruikt in de context van historische gebouwen die een belangrijke culturele of architectonische waarde hebben. Je kunt het ook gebruiken om een situatie of relatie te beschrijven die sterk is verslechterd. Ruïnes roepen vaak een gevoel van melancholie of nostalgie op, waardoor ze ook een populaire bestemming zijn voor toeristen en fotografen.
Voorbeelden
- De oude ruïne van het kasteel biedt een prachtig uitzicht over het dal.
- Na de brand bleef er niet meer dan een ruïne van het café over, wat de buurt erg verdrietig maakte.
- De archeologen ontdekten een ruïne die honderden jaren onder de grond had gelegen, en dit leidde tot nieuwe inzichten over de geschiedenis van de regio.
Woordoorsprong
Het woord 'ruïne' komt van het Latijnse 'ruina', wat 'val' of 'instorting' betekent, en verwijst naar de staat van verval waarin het gebouw zich bevindt.
Veelgestelde vragen over ruïne
Wat is de betekenis van ruïne?
ruïne betekent: een zeer vervallen gebouw
Welk woordgeslacht heeft ruïne?
ruïne is een vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je ruïne in een zin?
Voorbeeld: “Deze ruïne is alles wat er van van het vroegere kasteel rest.”
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bouwval’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350