samenstelling

vrouwelijk (de)/ˈsamə(n)ˌstɛlɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de onderdelen waaruit iets bestaat
    In de analytische chemie richt men zich op het bepalen van de samenstelling van een materiaal.
  2. taalkunde (taalkunde) een woord dat gevormd is door twee of meer onafhankelijke woorden aan elkaar te koppelen
    samenstellingen van zelfstandige naamwoorden: huisdeur is een samenstelling van de zelfstandige naamwoorden huis en deur, blindenwandelstok
    : Het laatste deel geeft aan om wat voor ding het gaat; het eerste deel specificeert het laatste deel: een blindenwandelstok is dus een wandelstok voor blinden.
    Een samenstelling waarin het eerste lid een aantal nevengeschikte elementen bevat die binnen de context van het woord een geheel vormen, wordt niet als een samentrekking van twee afzonderlijke samenstellingen beschouwd, maar als een samenstelling met een meerledig eerste lid. Als zodanig wordt het aan elkaar geschreven, waarbij de elementen die het eerste lid vormen worden gescheiden door koppeltekens.

Etymologie

* van samenstellen

Vertalingen

Engelscomposition, compound
Franscomposition, composé
DuitsZusammenstellung, Zusammenstellung, Kompositum
Spaanscomposición, compuesto
Italiaanscomposto
Russischсловосложение
Japans複合語
Poolszłożenie
Zweedssammansättning