satiredichter

mannelijk (de)/saˈtirəˌdɪxtər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. letterkunde (letterkunde) iemand die spottende verzen schrijft
    De jonggestorven dichter Aules Persius Flaccus (34 - 62 n.Chr.), in later eeuwen naast Horatius en Juvenalis de meest vereerde en nagevolgde satiredichter, schreef zes satiren.

Etymologie

*, geschreven zonder tussen-n volgens , omdat het meervoud van "satire" zowel satiren als satires kan zijn

Verwante woorden

SatijnsatijnachtigsatijnachtigesatijnbindingsatijnbindingensatijnensatijnigsatijnverfSatijnvlinderSatijnvlinderlaansatijnzachtsatijnzachte
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek