schaamtecultuur

vrouwelijk (de)/ˈsxamtəkʏlˌtyr/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

cultuur waarin grote waarde gehecht wordt aan eer, aanzien en reputatie, en de leden nog meer gedwongen worden tot conformisme aan de groep dan al het geval is bij elke andere vorm van samenleving
Schuldgevoelens als bepaalde gedragingen niet in overeenstemming zijn met het interne normen- en waardenstelsel zouden in een schaamtecultuur minder een rol spelen. Daarbij zou het meer van belang zijn - in tegenstelling tot de situatie in een schuldcultuur - of het normoverschrijdend gedrag zichtbaar is voor anderen