schadeafhandeling

vrouwelijk (de)/ˈsxadəˌʔɑfhɑndəˌlɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. proces van het ontvangen, beoordelen en uitbetalen van aanspraken op vergoedingen aan mensen die recht hebben op compensatie voor nadeel dat ze hebben geleden
    De Groningers die het zwaarst zijn getroffen door de aardbevingen hebben het minst aan de maatregelen voor schadeafhandeling die het kabinet wil nemen.
    Bij directe schadeafhandeling bij WA-verzekerde auto's is de wachttijd tussen claimen en afhandelen met 17 procent afgenomen.

Verwante woorden

schaschaadschaaddeschaaddenschaadtschaafschaafbankschaafbankenschaafbeitelschaafbeitelsschaafdeschaafden
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek