schreeuwde

/ˈsxreːu̯də/

Wat is de betekenis van schreeuwde?

schreeuwde betekent: enkelvoud verleden tijd van schreeuwen

Betekenis

werkwoord
  1. woorden met boekreferenties enkelvoud verleden tijd van schreeuwen

Voorbeelden van "schreeuwde" in een zin

  • Ik schreeuwde.
  • Jij schreeuwde.

Betekenis en uitleg van schreeuwde

Het woord 'schreeuwde' verwijst naar het maken van een luide, krachtige stemgeluid, vaak uiting gevend aan sterke emoties zoals angst, woede of blijdschap. Het is een manier om aandacht te trekken of een boodschap kracht bij te zetten.

Je gebruikt 'schreeuwde' in situaties waar iemand zijn of haar stem verheft, meestal omdat ze zich erg opgewonden of overstuur voelen. Het kan ook in een speelse context worden gebruikt, bijvoorbeeld wanneer kinderen enthousiast zijn. De nuance van het woord kan variëren van iets negatiefs, zoals een uiting van frustratie, tot iets positiefs, zoals het juichen voor een overwinning.

Voorbeelden

  • Hij schreeuwde van blijdschap toen hij het nieuws hoorde over zijn promotie.
  • In de menigte schreeuwde ze om hulp toen ze haar vriend kwijt raakte.
  • De kinderen schreeuwden van plezier tijdens het spannende spel in het park.

Woordoorsprong

Het woord 'schreeuwen' komt waarschijnlijk van het Germaanse 'skraiwaz', wat verwijst naar het maken van een luid geluid. Het is verwant aan woorden in andere talen die ook een vergelijkbare betekenis hebben.

Veelgestelde vragen over schreeuwde

Wat is de betekenis van schreeuwde?

schreeuwde betekent: enkelvoud verleden tijd van schreeuwen

Hoe gebruik je schreeuwde in een zin?

Voorbeeld: “Ik schreeuwde.