Sluis
Wat is de betekenis van Sluis?
Sluis betekent: (scheepvaart) (waterbeheer) een kunstwerk om water te keren en mogelijk ook om schepen door te laten, op een plaats tussen twee waters met een verschillend waterpeil.
Betekenis
- (scheepvaart) (waterbeheer) een kunstwerk om water te keren en mogelijk ook om schepen door te laten, op een plaats tussen twee waters met een verschillend waterpeil.
- een afgesloten ruimte met aan twee zijden een deur, waarvan er tegelijkertijd slechts één open kan.
Betekenis en uitleg van Sluis
Een sluis is een constructie in waterwegen die ervoor zorgt dat boten en schepen veilig van het ene niveau naar het andere kunnen varen. Het werkt als een soort waterpoort die het waterpeil regelt, zodat vaartuigen gemakkelijk kunnen stijgen of dalen.
Je komt het woord 'sluis' vaak tegen in de scheepvaart en bij het navigeren op kanalen en rivieren. Een sluis is essentieel voor het verbinden van waterwegen met verschillende waterniveaus, zoals bij kanalen die door heuvelachtig terrein lopen. Het gebruik van een sluis vereist enige kennis van de werking, zodat het veilig en efficiënt kan gebeuren.
Voorbeelden
- De kapitein van het schip moest wachten tot de sluis open ging voordat ze verder konden varen.
- Na een lange reis kwamen ze eindelijk bij de sluis die hen naar het meer zou leiden.
- De sluis zorgde ervoor dat de boten veilig konden passeren, ondanks de hoge waterstand door de regen.
Woordoorsprong
Het woord 'sluis' komt van het Middelnederlands 'sluyse', wat verwijst naar een opening of doorgang, en heeft verwanten in andere Germaanse talen.
Veelgestelde vragen over Sluis
Wat is de betekenis van Sluis?
Sluis betekent: (scheepvaart) (waterbeheer) een kunstwerk om water te keren en mogelijk ook om schepen door te laten, op een plaats tussen twee waters met een verschillend waterpeil.
Hoeveel betekenissen heeft Sluis?
Sluis heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft Sluis?
Sluis is een mannelijk/vrouwelijk (de).
Etymologie
* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘waterkering’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1139