spraakstoornis

vrouwelijk (de)/ˈsprakstornɪs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. medisch (medisch) gebrek aan de spraakorganen of in het gebruik daarvan

Verwante woorden

spraakspraakberichtspraakcentraspraakcentrumspraakchipspraakchipsspraakcomputerspraakfunctiespraakgebrekspraakgebrekenspraakgebrekkigspraakgebrekkige
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek