sprakeloosheid

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de hoedanigheid waarin men door een hevige emotie niet in staat is om te spreken.
    Na het winnen van 14 miljoen euro in de loterij was de sprakeloosheid bij Willem groot.

Etymologie

*Afgeleid van sprakeloos

Verwante woorden

spraakspraakberichtspraakcentraspraakcentrumspraakchipspraakchipsspraakcomputerspraakfunctiespraakgebrekspraakgebrekenspraakgebrekkigspraakgebrekkige
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek