staatsburger

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

juridisch (juridisch) iemand die burgerrechten in een staat heeft
De staatsburgers demonstreerden tegen de aanname van de nieuwe wet.
Je heet, je moet me de uitspraak niet kwalijk nemen, ging hij verder, nog steeds met diezelfde vreemde blik, je heet Eric Henri Oscar Lauritz Letang. En je bent Frans staatsburger.
Nieuwe socialistische wetten gaven deze instanties het recht om ook als de buitenlandreizigers onberispelijke staatsburgers waren naar smokkelgeld te zoeken.

*Samenstelling van de genitiefvorm van staat en burger (burger des staats, burger van de staat).

Engelscitizen

Franscitoyen, citoyen de l'État

DuitsStaatsbürger, staatsborger, staatsborgar

Spaanssúbdito, ciudadano