stille

mannelijk (de)/ˈstɪlə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

informeel, ordehandhaving, beroep (informeel), (ordehandhaving), (beroep) politieagent die geen uniform draagt en zodoende onherkenbaar is als agent
Een collega naast mij gaf antwoord uit de grond van zijn hart: ja, het had hem boos gemaakt dat wij waren opgebracht en in de politiecoupé moesten zitten. De reactie volgde zonder aarzelen: de stille die ons had opgebracht had als speciale taak, het welzijn van buitenlandse reizigers in het oog te houden, ervoor te zorgen dat ze niet te vroeg uitstapten (lees: in kleine plaatsjes waar dat niet mag), en dat ze niet werden gemolesteerd of bestolen door inheemse reizigers.
informeel, persoon (informeel), (persoon) iemand die niks zegt
{{ouds
figuurlijk (figuurlijk) iemand die nooit aandacht vraagt, die probeert niet op te vallen
{{ouds

zelfstandig naamwoord

*: (f)/(m): van Middelnederlands "stille", een verkorting van "stillecamere"

Engelsunder cover agent