Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

stilleken

/ˈstɪləkə(n)/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

verouderd (verouderd) afgezonderde plaats waar men kan plassen en poepen
Zo kwamen ze bij de Stillekensbrug. Aan elke zijde van de houten brug stond een gebouwtje waarin Rotterdammers hun behoeften konden doen, een soort openbaar toilet, stilleken genoemd. De pijpen loosden rechtstreeks op de haven, de stroom nam de uitwerpselen wel mee naar de Maze – als het tenminste geen vloed was.

Etymologie

*; "stille" , een overblijfsel van het Middelnederlands "-kijn"

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek