stilletje

/ˈstɪləcə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. -->, afgezonderde plaats waar men kan plassen en poepen
  2. zitmeubel met een po
    Besef je niet, dat alles wat in je mond komt naar je buik gaat en op het stilletje wordt uitgeworpen? (vert. Matteüs 15:17)

Etymologie

*[2] "stille"