stilte

vrouwelijk (de)/'stɪl.tə/

Wat is de betekenis van stilte?

stilte betekent: het ontbreken van geluid

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het ontbreken van geluid

Voorbeelden van "stilte" in een zin

  • In de kerk is absolute stilte vereist om te bidden.
  • Toen het Moeraspaard uitgesproken was viel er even een diepe stilte, slechts onderbroken door het klotsen van het water tegen de oever. {{Aut|Herzen, Frank
  • Ze laat exact de juiste stiltes vallen, ze legt nadruk op alles wat ertoe doet, ze praat.

Betekenis en uitleg van stilte

Stilte is de afwezigheid van geluid, een periode waarin alles kalm en rustig is. Het kan een moment van rust zijn waar je even tot jezelf kunt komen of nadenken zonder afleiding.

Het woord 'stilte' wordt vaak gebruikt in situaties waarin mensen behoefte hebben aan rust, bijvoorbeeld tijdens meditatie of na een drukke dag. Stilte kan ook symbolisch zijn, zoals in een stille herdenking. De nuance van stilte kan variëren van een positieve, vredige ervaring tot een ongemakkelijke of zelfs angstaanjagende spanning.

Voorbeelden

  • Na de storm viel er een aangename stilte over het dorp.
  • Tijdens de les was er een moment van stilte toen de leraar een belangrijke mededeling deed.
  • De stilte in het bos was overweldigend, alleen het gezang van de vogels doorbrak de rust.

Woordoorsprong

Het woord 'stilte' stamt af van het Oudnederlands 'stilt', wat 'rust' of 'kalme toestand' betekent. Het heeft verwantschap met woorden in andere Germaanse talen die ook rust of afwezigheid van geluid aanduiden.

Veelgestelde vragen over stilte

Wat is de betekenis van stilte?

stilte betekent: het ontbreken van geluid

Welk woordgeslacht heeft stilte?

stilte is een vrouwelijk (de).

Hoe gebruik je stilte in een zin?

Voorbeeld: “In de kerk is absolute stilte vereist om te bidden.

Etymologie

*Afgeleid van stil .

Vertalingen

Engelssilence
Franssilence
DuitsStille
Spaanssilencio
Italiaanssilenzio
Russischтишина‎