stilte

vrouwelijk (de)/'stɪl.tə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het ontbreken van geluid
In de kerk is absolute stilte vereist om te bidden.
Toen het Moeraspaard uitgesproken was viel er even een diepe stilte, slechts onderbroken door het klotsen van het water tegen de oever. {{Aut|Herzen, Frank
Ze laat exact de juiste stiltes vallen, ze legt nadruk op alles wat ertoe doet, ze praat.

*Afgeleid van stil .

Engelssilence

Franssilence

DuitsStille

Spaanssilencio

Italiaanssilenzio

Russischтишина‎