strijd

mannelijk (de)/xxxx/

Wat is de betekenis van strijd?

strijd betekent: een handgemeen

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een handgemeen
  2. een militair treffen, kamp, veldslag
  3. een politieke twist
  4. een ruzie
  5. sportwedstrijd

Voorbeelden van "strijd" in een zin

  • Wie de strijd tussen die twee broers zou winnen was nog niet duidelijk.
  • De strijd tussen de Israëli en de Palestijnen is nog niet gestreden.
  • Ridders oefenden hiervoor in een toernooi, dus er ligt een utilitair principe aan ten grondslag, maar er was ook een spelelement: strijders namen elkaar bij de voorbereidingen op de strijd de maat en hielden onderlinge wedstrijden.
  • De basis daarvan lag waarschijnlijk in de strijd voor het vrouwenkiesrecht, waaraan ze zich hadden geëngageerd sinds ze tieners waren.
  • Maar precies die kennis en dat geregeld samenzijn, voegde ze daaraan toe, 'betekent dat broers en zussen eveneens in een uitstekende positie verkeren om elkaar te plagen, te irriteren, en de strijd met elkaar aan te gaan' - bijna 30 procent van de interacties tussen broers en zussen in een vroege studie bestond uit ruzie.

Etymologie

* In de betekenis van ‘gevecht’ voor het eerst aangetroffen in 1220

Uitdrukkingen

  • dat is in strijd metdat is in tegenspraak met

Vertalingen

Engelsfight, dispute, quarrel
DuitsKampf, Streit, Kampf
Spaanslucha, acción, batalla