stuiten
/ˈstœytə(n)/
Wat is de betekenis van stuiten?
stuiten betekent: (ov) een beweging tot staan brengen
Betekenis
werkwoord
- (ov) een beweging tot staan brengen
- (erga) door botsing in omgekeerde richting gaan bewegen
- plotseling iets tegenkomen
Voorbeelden van "stuiten" in een zin
- De aanval werd door een katachtige duik van de doelman gestuit.
- Hij verliest zijn evenwicht, rent als vanzelf nog een paar meter door en stuit dan op het lichaam van de oude Grisonnier, wiens onverwachte dood het vertreksein was geweest voor deze laatste slachtpartij. {{Aut|Lemaitre, Pierre
- Het was moeilijk om een beleefde manier te vinden om haar woordenvloed te stuiten, ze was buitensporig ambitieus.
- De bal stuitte tegen de muur.
- Tegen het einde van de dag vonden we de officiële trail weer terug en stuitten we eindelijk op het bord ‘WELCOME IN KENNEDY MEADOWS’.
Etymologie
* In de betekenis van ‘tot staan brengen’ voor het eerst aangetroffen in 1573
Uitdrukkingen
- tegen de borst stuiten
- De vooruitgang is niet te stuiten.
Vertalingen
Engelshalt, stop, rebound
Duitsaufhalten, stoppen, stoßen
Spaansatajar, parar
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek