taaluiting
vrouwelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- dat wat men laat zien of merken door woordenFennema maakte onderscheid tussen discrimineren als taaluiting en als handeling. „Iemand de toegang tot een winkel beletten op grond van diens ras, mag niet.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek