tang

mannelijk/vrouwelijk (de)/tɑŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

gereedschap (gereedschap) een uit twee delen opgebouwd gereedschap waarvan de beide delen op een punt aan elkaar vastzitten en die gedraaid kunnen worden om dingen vast te houden of te knippen
Zou ik jouw tang even mogen lenen?
scheldwoord (scheldwoord) (f) kwaadaardige, veelal wat oudere vrouw; ook wel gebruikt voor een oude vrouw in het algemeen
Een tang (van een wijf)Stoett-2238 [https://www.dbnl.org/tekst/stoe002nede01_01/stoe002nede01_01_2339.phpv2238 www.dbnl.org]
Wat een ouwe tang is zij!

* Leenwoord uit het Indonesisch, in de betekenis van ‘kwaadaardige vrouw’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1862

Als een tang op een varken slaan — Totaal niets met het eigenlijke onderwerp te maken hebben; onzin zijn, op niets slaan
: tang

Engelstongs, shrew, vixen

Franstenailles, pince, pinces

DuitsZange

Spaanspinzas, tenaza, alicate

Italiaanstenaglie

Portugeestenaz

Russischсхваты, щипцы

Chinees鉗

Japans挟み, 箸

Koreaans플라이어

Arabischزردية

Turkspense

Poolsszczypce

Zweedstång

Deenstang