tegenvraag

mannelijk/vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een kritische vraag waarmee men het eerder beweerde in twijfel trekt; een vraag die men stelt als reactie op een gedane bewering
De ochtend begon ermee dat de eisende partij demonstratief vier van die getuigen over hun bijzondere expertise liet vertellen en uitleggen waarom Contergan als ongevaarlijk moest worden beschouwd, zonder ook maar één tegenvraag te stellen.
Een voormalig Amerikaans ambassadeur in Syrië mocht in NRC zonder enige kritische tegenvraag schieten op ons verhaal: "Op het Syrische slagveld zijn geen engelen", zei hij. En die samenwerking met Al-Qaeda? Die was incidenteel.