tempera

mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

verf voor kunstschilders bestaande uit een emulsie met kleurpigment met als voornaamste eigenschap een mat drogend oppervlak

Etymologie

* Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘verf’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1847

Vertalingen

Spaanspintura al temple, témpera

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek