terrein
onzijdig (het)/təˈrɛin/
Wat is de betekenis van terrein?
terrein betekent: een stuk grond van enige omvang
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een stuk grond van enige omvang
- een onderwerp waarmee men zich bezighoudt
- (figuurlijk) invloedssfeer, afzetgebied
Voorbeelden van "terrein" in een zin
- Jullie mogen niet op andermans terrein komen!
- Vanwege het gebrek aan steun echter moesten mijn enkels erg wennen aan het oneffen terrein.
- Sorry, maar dat is niet mijn terrein.
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘stuk grond’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1809
Vertalingen
Engelsterrain
Fransterrain, domaine
DuitsGelände
Spaansterreno, campo
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek