toetakelen

Betekenis

werkwoord

ov (ov) iemand zo mishandelen dat hij of zij zichtbaar lichamelijk letsel heeft
Hij werd lelijk toegetakeld.

* In de betekenis van ‘aftuigen’ voor het eerst aangetroffen in 1770

Engelswhip, maul

Fransrosser, abîmer

Duitszurichten

Spaansmaltratar, baldar, lisiar