transistor

mannelijk (de)/trɑnˈzɪstɔr/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

elektrotechniek, elektronica (elektrotechniek), (elektronica) een in de twintigste eeuw uitgevonden halfgeleider die elektrische signalen versterkt, als voorloper van het geïntegreerde circuit (de chip) en daarmee ook een belangrijk basiselement van de computer en internet
transistorradio

*van het Engelse transfer (overdracht) + resistor (weerstand) ()

Engelstransistor

Franstransistor

DuitsTransistor

Spaanstransistor

Italiaanstransistor

Portugeestransístor

RussischТранзистор

Chinees晶体管

Japansトランジスタ

Koreaans트랜지스터

Arabischمقحل

Turkstransistör

Poolstranzystor

Zweedstransistor

Deenstransistor