trekrichting
vrouwelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- de richting waarin men aan een voorwerp trekt"Er is aan de verkeerde zijde van de kantellijn getrokken. De trekrichting is van invloed op het kantelen," zegt hij.
- de richting waarin wolken of vogels wegtrekkenIk lette goed op veranderingen in mijn omgeving en ik keek voortdurend naar de wolkenpatronen en -trekrichting.
Vertalingen
Engelsdirection of pulling
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek